Di Francesca Fratangelo


Bruno Jasieński
, pseudonimo di Wiktor Zysman (Klimontów, 1901 – Vladivostok, 1938), è stato uno dei principali esponenti del movimento futurista polacco, ma si traferì presto in Russia dopo l’adesione al partito comunista. La sua opera più celebre è il romanzo Io brucio Parigi (Palę Paryż) curioso e studiato caso di auto-traduzione. Nel 1937 fu arrestato sulla base di false accuse e deportato in un campo di concentramento dove trovò la morte.

 

PIOGGIA

 „Ô bruit doux de la pluie”,
Verlaine.

 

Cade la pioggia. Cade la pioggia.
Delle ombre danzano sulla tenda…
Un Pierrot bianco, vate della notte,
Recita i versi di un giglio.
Di notte… Shhhhhlenzio… tutto dorme…
Qualcuno… in gorgiera… l’Oscurità… dissolve…
Portavano via qualcosa dalla porta…
Passi morbidi sul tappeto…
Un pagliaccio storpio, povero clown,
Lo stupido cavaliere di Beatrice
Storce truce la faccia, come un fauno,
Siede sul pavimento e GRIDA…
Se vuoi strillare- strilla in silenzio!
Verrà qualcuno!… Porterà la luce!…
………………………………………………….
Cade la pioggia. Cade la pioggia.
Monotona. Capricciosa.

 

 

DESZCZ

 „Ô bruit doux de la pluie”,
Verlaine.

 

Pada deszcz. Pada deszcz.
Tańczą cienie na firance…
Biały Pierrot, nocny wieszcz,
Deklamuje lilji stance.
Nocą… Cśśścho… Wszystko śpi…
Jacyś… w kryzach… Mrok… rozpływa…
Wynosili coś przez drzwi…
Miękkie kroki wchodzą w dywan…
Krzywy pajac, biedny klown,
Głupi rycerz Beatryczy
Twarz wykrzywił zło, jak faun,
Na podłodze siadł i KRZYCZY…
Jak chcesz wrzeszczeć — ciszej wrzeszcz!
Przyjdą ludzie!… Światła wniosą!…
……………………….
Pada deszcz. Pada deszcz.
Monotonnie. Capricioso.

 

 

INTERMEZZO

Verdi sono le mie mani,
Verdi sono i miei occhi,
Verdi sono le mie ciglia,
come il collutorio…
La bianca noia si è accovacciata sul tappeto nero e mi porge una pipa carica di antipirina.
E dal muro un orologio licenzioso mi sorride vis à vis con l’espressione
Della più equivocabile delle proposte…

 

 

INTERMEZZO

Zielone są ręce moje,
i zielone są oczy moje,
i zielone są rzęsy moje,
jak peperment…
Biała nuda usiadła w kucki na czarnym dywanie i podaje mi fajkę nabitą antypiryną.
A z ściany vis-a-vis łysy, wyuzdany zegar uśmiecha się do mnie z wyrazem najdwuznaczniejszych propozycji…

 

 

Bibliografia

JASIEŃSKI, Bruno, Palę Paryż, redazione e introduzione di Piotr Kitrasiewicz, Warszawa, Biblioteka Analiz, 2005.

JASIEŃSKI, Bruno, But w butonierce, Klub Futurystów ”Katarynka”, Warszawa, 1921.

https://culture.pl/pl/tworca/bruno-jasienski

Dipinto: “Portret Brunona Jasieńskiego” di Tytus Czyżewski,  1920.